Sınav hazırlığı3 dk okuma
DUS'a nasıl çalışılır? Klinik dönemde teoriye zaman bulmak
Diş hekimliğinde klinik uygulama başlayınca teorik çalışma ilk kesilen şey oluyor. Kısa blokların neden uzun seanslardan iyi çalıştığı ve DUS'u mezuniyete bırakmanın maliyeti.
Medasi Ekibi
Diş hekimliğinin çalışma düzeni kendine özgü. Bir yanda dönem sınavları, öbür yanda klinik uygulama, arkada da DUS bekliyor. Üçü aynı türde çalışma istemiyor ve gün içinde en kolay feda edilen hep teorik olan oluyor.
Klinikte bir hastanın işi uzayınca akşam programı çöküyor. Bu iki gün üst üste olduğunda "bu hafta gitti" deniyor. Sonra haftalar birikiyor.
Uzun seans aramaktan vazgeç#
Klinik dönemde en çok zarar veren beklenti şu: "bu akşam üç saat oturup toparlarım."
Üç saatlik boşluk çoğu gün gelmiyor. Gelmediği için de hiç oturulmuyor — çünkü kırk dakika "yetmez" sayılıyor.
Oysa kırk dakika fazlasıyla yeter. Klinik dönemde işe yarayan düzen şu:
- Hafta içi kısa ve düzenli. Günde 45 dakika. Konu bitirme hedefi yok; bir konudan soru çözmek ve yanlışlarını geçmek.
- Hafta sonu bir uzun blok. Hafta içinde biriken yanlışları toparlamak ve yeni konuya girmek için.
Bu düzenin tek avantajı sürdürülebilir olması değil. Aralıklara yayılmış çalışma, aynı toplam süreyi tek seansta harcamaktan daha kalıcı sonuç veriyor.
DUS'u mezuniyete bırakmanın maliyeti#
En yaygın plan şu: "önce mezun olayım, sonra bir yıl DUS'a çalışırım."
Bu plan işliyor ama pahalıya işliyor. Mezuniyette sıfırdan başlayan biri önce beş yıllık müfredatı yeniden taramak zorunda kalıyor. Tarama bittiğinde de soru çözmeye yeni başlıyor.
Alternatifi karmaşık değil: dönem konusunu çalışırken o konuyu DUS gözüyle de işaretlemek. Protetik dişteki bir konuyu dördüncü sınıfta zaten öğreniyorsun; o hafta o konudan on soru çözmek yarım saat sürüyor ve iki yıl sonra o konuyu sıfırdan öğrenmek zorunda kalmıyorsun.
Aynı konuyu iki kez öğrenmemek, bu sınavda kazanılabilecek en büyük zaman.
El becerisi ile teori aynı çalışma değil#
Diş hekimliğini diğer sağlık bölümlerinden ayıran şey, öğrenmenin iki ayrı kanaldan yürümesi: bildiğin şey ve elinin yaptığı şey.
İkisi farklı türde tekrar istiyor. El becerisi provayla, teori sorularla oturuyor. Bunları aynı çalışma saatine sıkıştırmaya çalışmak ikisini de bozuyor.
Pratik ayrım: klinik günlerinde teoriyi kısa tut, teori günlerinde pratiği zorlamaya çalışma.
Sözlü ve pratik sınavlar#
Diş hekimliğinde bildiğini sesli anlatman sık isteniyor — hocanın karşısında, hasta başında, jüri önünde.
Bu ayrı bir beceri ve sessizce çalışarak gelişmiyor. Sözlüde takıldığın yer genelde bilgi değil, cümleyi kurmak oluyor: cevabı biliyorsun ama nereden başlayacağını bilemiyorsun.
Tek çözümü yüksek sesle prova yapmak. Kendi kendine, bir arkadaşınla ya da bir provada.
Yanlışları biriktirmek#
Klinik dönemde en çok kaybedilen şey süreklilik. Bir hafta hiç çalışılmıyor, sonra iki hafta yoğun çalışılıyor, sonra yine kesiliyor.
Bunun panzehiri düzenli bir tekrar destesi. Yanlış yaptığın soru bir listede beklemesin, unutmaya başladığın gün önüne gelsin. Klinikten yorgun döndüğün akşam yapabileceğin tek şey on beş dakikalık bir deste olabiliyor — ve bu, hiç çalışmamaktan çok farklı bir sonuç veriyor.
Özet#
- Klinik dönemde üç saatlik boşluk beklemek çalışmayı tamamen durduruyor; 45 dakika yeter.
- DUS'u mezuniyete bırakmak aynı işi iki kez yapmak demek.
- Dönem konusunu DUS gözüyle de işaretlemek en ucuz yöntem.
- El becerisi provayla, teori soruyla oturuyor; ikisini karıştırma.
- Sözlü ayrı bir beceri ve yalnız sesli provayla gelişiyor.